Het is vrijwel zeker. Team Jayden gaat ook in 2012 van start in Duchenne Heroes 2012. Op dit moment worden een aantal inschrijvingen in orde gemaakt, zijn er al de eerste contacten met een sponsor voor team zaken en worden er plannen gemaakt voor team trainingen en andere activiteiten om de team spirit en de conditie op op peil te brengen en te houden.

Het is inmiddels eind November en het toertochten seizoen is in volle gang. De diverse TEAM Jayden leden zijn allen op hun manier bezig met het mountainbiken en treffen elkaar minder vaak.Echter morgen gaan we met een groot deel van het team weer op pad, dit keer in Varsseveld voor de Kanjers voor Kanjers veldtoertocht.De toertocht maakt deel uit van een groter evenement waarbij van alles te doen en te zien is op wielergebied.Het was behoorlijk druk al was dat op de route niet hinderlijk. De route bestaat wel hoofdzakelijk uit lange en brede paden, met hier een daar een wat uitdagender stukje. Voor mijn begrippen tegen het saaie aan maar dat is nu eenmaal zo. Zaken die er niet zijn kun je niet in een route verwerken. Hierdoor is het wel een snelle route geworden en alleen de straffe (tegen)wind maakte dat er voor een groot aantal km nog behoorlijk gewerkt moest worden. Na een dikke 2 1/2 uur stevig doortrappen stonden we weer op het startterrein. Net op tijd want de eerste druppels begonnen al te vallen.Na de erwtensoep en een tijdje wachten was ook Frank binnen en konden we als Team Jayden weer terug kijken op een flinke training en leuk evenement.

Vandaag rijdt ik met de mecanicien mee, Mijn rug is na de massage wel beter maar niet goed genoeg, Ik ga met onze mecanicien mee.Al gauw zitten we in de bus en zijn we op weg naar CP1. We zijn nog maar net op de bestemming als blijkt dat Frank daar al is. Deze zien we dan ook maar kort en dan is het wachten op de rest. Dit duurt nog een uurtje maar dan is iedereen op Cp1. De fietsen worden nagelopen en al gauw is iedereen weer op weg naar CP2.Op Cp 2 is frank al aanwezig en spreken we hem korter als bij Cp1. het gaat goed. Team 2 duurt een stuk langen en deze hebben wat pech gehad. De proleempjes worden opgelost en ze zijn ook weer voltallig op weg.Aan het eind van de dag staan we aan de finisch te wachten op het team. Blijkt dat ze op het drielandenpunt uitgebreidt aan het dineren zijn geweest. Ze waren mooi op tijd binnen en nu is het lekker uitrusten en op naar morgen.Maar dan wel op de fiets.

Nog een week te gaan en dan gaan we naar Luxemburg voor de start van Duchenne Heroes 2011. Alle signalen wijzen op een Fantastiche week mountainbiken voor een zeer goed doel..

Vandaag hebben we nog een ontspannen training over de weg naar Vianen. Om daar te lunchen bij Wil en Cor. Cor is de enige begeleider van het team dat ik nog niet ken dus werd het hoog tijd voor een kennismaking.
We vertrekken officieel uit Doorn, maar om het millieu te sparen en wat extra kilometer te maken vertrekken Terry en Gert uit Ede en pikken mij op in Veenendaal. Helaas wel in de stromende regen, maar dat mag de pret niet drukken. Na een zeer natte rit arriveren we in Doorn waar we Kitty en Thamar treffen EN waar het droog begint te worden. Al gauw gaan we op pad en maken we de wegen tussen Doorn en Vianen onveilig met ons toch wel pittige tempo. Onderbroken door een paar minuutjes varen. Uiteindelijk bereiken we Vianen waar we onthaalt worden met Appeltaart en koffie en al gauw is het reuze gezellig en zitten we aan de broodjes.

Maar ja als het leuk is vliegt de tijd en al gauw breekt de tijd aan om weer op te stappen en vliegen we weer met en behoorlijk tempo terug naar Doorn, Veenendaal en Ede. De rijn wordt weer varend overgestoken en als snel staan we Doorn om daar de Dames achter te laten bij hun auto. De heren gaan verder en via Leersum en Amerongen naar Veenendaal en dan zonder mij door naar Ede.

Het was ondanks de regen een leuek dag en iedereen kijkt uit naar volgende week Zaterdag als we naar Wiltz vertrekken.
Nog even een nieuw achterbandje regelen en we kunnen.

AFgelopen weekend was de laatste Duchenne Heroes meeting in Apledoorm. Om 09:00 verzamelde het voltallige Team zich bij het Merida Experience center om daar door de Duchenne Heroes organisatie op de hoogte gebracht te worden van de laatste nieuwtjes en weetjes voor de trip in September.

Na de meeting zijn we met het voltallige team op de fiets gestapt voor een rondje Apeldoorn. We waren dankzij de Duchenne Heroes meeting niet de enigen op de routen en het was zelf een beetje druk. Druk maar wel gezellig. Zo gezellig dat de dames in het team EN ondergetekende alle drie een klein modderbad hebben genomen waarschijnlijk niet geheel vrijwillig maar toch. Het twmpo lag redelijk hoog en voor de meesten was het waarschijnlijk de laatste echte training. De komende weken zullen waarschijnlijk bestaan uit rust en de spieren los houden en nog een ontspannen rondje Vianen voor een gezellig samenzijn bij een van de begeleiders.
Ook staat er nog een team meeting op het programma om de puntjes op de I te zetten mbt tot de diverse team zaken. We zullen dit doen bij een van onze sponsors nm Basic trust Live in Ede.

Apeldoorn Augustus 2011 at EveryTrail

De plannen zijn om belangstellenden via dit log, Twitter en Sporten voor Duchenne op de hoogte te houden. Dis is inclusief de mogelijkheid om real time het team te volgen via trackers en een bijbehorende website.

Op verzoek van de Duchenne Heroes organisatie zijn we afgelopen Zondag op pad geweest om de route van etappe 3 te verkennen. Persoonlijk vind ik dit de mooiste etappes uit de Duchenne Heroes week, ondanks dat dit niet de meest makkelijke etappe is. Deze etappe bevat zo’n beetje alles wat je gedurende de week tegenkomt en vergt concentratie, inschattingsvermogen en conditie.

Het team zal vandaag bestaan uit de volgende rijders:
Kitty, Bas, Jannes, Gert en Rob met logistieke ondersteuning van Marco en de vader van Jannes. Hiervoor is er oa een grote Renault Trafic door Bochane beschikbaar gesteld.

Even voor 09:00 staan we klaar in Sart le Spa voor het eerste deel naar checkpoint1 en gaan we met regen op pad. Er ligt behoorlijk wat modder en het is goed uitkijken in verband met de boomwortels en stenen waar de ardennen om bekend zijn en die kunnen leiden tot flinke glijpartijen. We hebben een lekker tempo en het gaat ondanks de zware omstandigheden in een leuk tempo richting het checkpoint.
Aangekomen op het checkpoint in Eupen zijn de begeleiders al daar en houden we de eerste langere pauze. Het zonnetje is inmiddels wakker en de temperatuur begint al aardig toe te nemen en langzaam beginnen de kleren weer op te drogen.
Het tweede deel van de etappe begint goed, door de aard van de omgeving en de dicht bij elkaar liggen paden is het lastig om de juiste route te vinden en moeten we wat zoeken en heen en weer rijden om juiste route te vinden. Ik kan me van de vorige edities herinneren dat dit op het betreffende punt toen ook al zo was. Een leuke uitdaging voor diegene die wat minder goed met de gps overweg kunnen.
Ook hier zit het tempo er redelijk goed in en het begint steeds warmer te worden. Langzaam begint het tempo wat problemen te geven en de klimmetjes gaan steeds moeizamer. Uiteindelijk komen we in de buurt van Aken bij checkpoint 2 en hebben we 64 van de 99KM achter de rug. Na goed eten en drinken gaan we op pad voor het laatste deel van de etappe. Deze gaat vanuit Aken door Duitsland, Belgie en NL en over het drielanden punt. Ongeveer een KM of 3 voor het drielandenpunt is bij mij de pap op en krijg ik de fiets nog maar moeizaam in beweging en we spreken af dat ik niet verder ga als het drielandenpunt en daar met de bus verder ga. Het is vandaar dan nog maar een klein maar behoorlijk pittig stukje naar de finish in Vijlen. Was het Duchenne Heroes geweest dan was ik uiteraard gewoon doorgegaan en had ik de route afgemaakt. In dit geval was het voor ons een training en was de noodzaak er niet.

Bij aankomst op de camping in Vijlen lekker onder de douche en schone, droge kleren aan. Gedurende die tijd zijn de anderen ook binnen gekomen en zijn we even later klaar voor de terugreis. Omdat het inmiddels toch wel laat geworden is en de cullinaire ondernemers Zondags schijnbaar vroeg thuis willen zijn lijkt het gezamelijk nog even wet eten niet te gaan lukken. We gaan dan ook in Vijlen al uit elkaar en het is “ieder voor zich” zodat men zelf kan bepalen waar en wanneer men nog wat eet. Voor ons betekende dat een bezoekje aan de eerste McDonalds die we tegenkwamen.
Het was een lange en vermoeiende dag maar al met al wel een leuke dag. Nog een paar weken en dan rijden we hier weer en hopenlijk onder net zulke goede omstandigheden als waarin het laatste deel van de etappe hebben gereden. Voor die tijd nog een paar rustige trainingen en daan gaan we los.